Onlangs verkocht ik via Etsy een lapjesdeken aan een dame in Duitsland. Bij haar bestelling vroeg zij om wasinstructies voor de deken. Ik liet haar — met dank aan een keurige Duitse vertaling — weten dat wassen niet nodig was. De deken was zorgvuldig bewaard in een afgesloten plastic zak en verkeerde in uitstekende staat. Toch bleef zij doorvragen, vastbesloten de deken alsnog te wassen. Uiteindelijk heb ik haar de gewenste instructies verstrekt en mijn bericht netjes afgesloten.

Een paar dagen ontving ik een vriendelijk bedankje: voor de deken, voor het verzenden én… een knuffel voor de poes. Een knuffel voor de poes? Had ik dat goed gelezen? Ik keek nog eens naar de hoofdfoto van de listing en inderdaad: daar lag een poes op de quilt.

Vroeger - ooit - niet zo heel lang geleden—belandde een spijkerbroek niet zomaar in de vuilnisbak (en kledingafvalbakken waren er nog niet). Nee, een jeans werd gedragen tot hij bijna uit elkaar viel, tot de stof zo zacht was als een tweede huid en de kleur vervaagd was door jaren van avonturen, wasbeurten en zonlicht. Gaten? Die waren niet in, ze waren het bewijs van een leven vol beweging, werk en plezier. En als die broek dan écht niet meer te dragen was, wachtte er nog een tweede leven: als deel van een lapjesdeken.

Je pakt een oude doos van zolder, vol met kleine kledingstukjes, knuffels en herinneringen. Je houdt een zacht, lichtgroen rompertje omhoog – het eerste kledingstukje dat je kindje droeg. De stof voelt vertrouwd, bijna alsof je even teruggaat in de tijd. Die geur, die textuur, die kleur: het brengt je meteen terug naar die eerste maanden. De kleine handjes, de warme knuffels, de eindeloze momenten van tederheid.

Maar hoe hou je die herinneringen vast? Hoe zorg je ervoor dat ze niet alleen in foto’s of in je hoofd blijven, maar ook tastbaar worden? Dat is waar een lapjesdeken binnenkomt.

Everywhere women come together to work on quilts. Old and valuable quilts are on display in a national or folk museums. What is the magic of quilts?

Lees hier de prachtige literaire & persoonlijke Engelstalig blog van Paula Kuitenbrouwer:

Er is iets moois aan het werken met stof. Elke keer als ik in mijn atelier in Westerwolde achter de naaimachine zit, voel ik me weer dat kleine meisje dat urenlang kleertjes maakte voor haar Barbies. Maar wat ooit begon als een kinderlijke hobby, is uitgegroeid tot een levenslange passie voor het maken van lapjesdekens en quilts. Dekens die niet alleen warmte geven, maar ook verhalen vertellen.

Ik kan me herinneren dat ooit, in de jaren zeventig het helemaal 'hip' was om je oude spijkerbroek tot lapjes te verknippen, en her kussens van te maken!  en daar begon ik ooit mee.

Nieuwe website: Een warm welkom in de wereld van mijn lapjesdekens!
Na jarenlang met liefde en passie lapjesdekens en quilts te hebben gemaakt, is het eindelijk zover: mijn nieuwe website is live!

Een plek waar je niet alleen mijn handgemaakte dekens kunt bewonderen en kopen, maar ook kunt duiken in de verhalen, inspiratie en ambacht achter elk stuk.
Wat kun je verwachten?